NBN Co, fiberden ağa olan aşırı yapısının son kısmının 2032 ortasından itibaren geniş bant fiyatlandırmasını artırmak için ne kadar kullanılabileceği konusunda sınırlı olacak.
Hükümetin yeni muhasebe uygulaması, bunun NBN fiberden düğüme ağının son kısmının fazla inşa edilmesinin maliyetinin yarısından azını ihtiyatlı ve verimli olarak değerlendirin, diğer yarısı geri ödenmeye uygun değildir.
Bir hükümet politikası proje duyurusu [pdf]ilk olarak tarafından bildirildi İletişim Günüve ilgili açıklayıcı belge, son 622.000 tesisin FTTN kapsama alanından çıkarılmasına yönelik yatırım ve çalışma temposu hakkında yeni ayrıntılar sağlıyor.
Ocak ayında açıklanan proje, NBN Co’dan 800 milyon dolar ve hükümetten 3 milyar dolara kadar finanse edilecek.
Proje bildirimi, aşırı inşaatın hükümet politikasını karşılamak için gerekli olduğunu doğruluyor, ancak 2032 ortasından itibaren fiyatlandırma yoluyla maliyetinin ne kadarının NBN Co tarafından karşılanabileceğine dair bir sınır belirlemeye çalışıyor.
Bu, NBN Co’nun (eğer isterse ve piyasa koşulları izin verirse) perakende hizmet sağlayıcılarından tahsil edilen fiyatlar aracılığıyla ağ yapısındaki milyarlarca dolarlık maliyeti geri almaya başlayabileceği düzenlenmiş zamandır.
Bu, elbette tüketicilere de yansıyacaktır ve potansiyel olarak ‘fatura şokuna’ neden olacağı uzun süredir öngörülmekteydi.
Şu anda NBN Co fiyatlarını yalnızca enflasyona paralel olarak artırabiliyor. Bu, şu anda fiyatları yıllık bazda artırıyor, ancak 2032 ortasından itibaren mümkün olabilecek bir şey değil.
Buradaki sınırlama, NBN Co’nun yalnızca Avustralya Rekabet ve Tüketici Komisyonu’nun (ACCC) “ihtiyatlı” ve “verimli” olduğunu kabul ettiği maliyetleri geri talep edebilmesidir.
Bu, NBN Co’nun aynı durumda “ticari açıdan basiretli bir yatırımcının” yapacağı şeyi yapıp yapmadığına göre değerlendiriliyor.
Ancak hükümetin politika projesi bildirisi, FTTN ağının nihai kalıntılarını yenilemek için gereken 3,8 milyar dolara varan maliyetin ne kadarının ihtiyatlı olduğuna dair ön değerlendirme yapıyor; bu rakam nominal olarak 1,723 milyar dolara geliyor.
Açıklayıcı bir belgeye göre, bu kararın açık amacı, 2032 ortalarından itibaren “NBN Co’nun talep edebileceği maksimum toptan geniş bant fiyatlarını etkilemek”. [pdf]
“ [communications] açıklayıcı belgede, bakanın NBN Co’nun izin verilen gelirindeki artışı ve gelecekte perakendeciler ve tüketiciler üzerindeki potansiyel etkiyi sınırlamak için maksimum harcama miktarını belirlediği belirtiliyor.
Hükümetin kararı yalnızca yerel fiber ağ ve her türlü yeni sabit kablosuz altyapının inşaat maliyetleriyle ilgilidir.
NBN Co, maliyetlerinin ihtiyatlı ve verimli olduğuna karar verilmesi durumunda, 2032 ortalarından sonra fiyatlandırmada fiber ön hazırlıklarının tam maliyeti için tazminat talep edebilecek.
Sınır seviyeleri
Hükümet başlangıçta 2 milyar dolarlık ihtiyatlı ve verimli bir yatırım tavanı önermişti.
Ancak Avustralya Rekabet ve Tüketici Komisyonu (ACCC) başarılı bir şekilde savundu [pdf] meblağ çok yüksekti.
ACCC, 2 milyar doların 400 milyon dolara kadar “beklenmedik durum”u içerdiğini öne sürdü. Sonunda bu miktarı 100 milyon dolara indirdi.
Bu arada NBN Co lobi yaptı [pdf] miktarın üst sınırının kaldırılması veya bu sağlanamaması halinde 2 milyar doların üzerinde olması.
NBN Co, “Maksimum bir tutarın belirtilmesi… belirli kararların alınmasında ACCC tarafından şirket harcamalarının ne kadarının dikkate alınacağını sınırlar ve bu da NBN Co’nun gelecekte hizmetler için ne kadar ücret alabileceğini etkileyebilir” dedi.
NBN Co, gelecekte talep edebileceği aşırı inşaat harcamalarını sınırlamanın, sabit kablosuz ve uyduya yapılan geçmiş yatırımların değerlendirilmesinden bir sapma olduğunu savundu.
Ancak şirket, diğer faktörlerin de fiyatlandırma kararlarını etkilemesi nedeniyle toptan satış fiyatlarının önemli ölçüde değişmeyebileceğini savundu.
“[NBN Co] maksimum tutarın kaldırılmasının veya daha fazla sermaye harcamasının geri kazanılmasına imkan verecek şekilde artırılmış bir maksimum tutarın NBN Co’nun toptan fiyatlandırma tahminlerini önemli ölçüde etkileyeceğini öngörmüyor” dedi.
“Herhangi bir fiyat etkisinin, müşterilerin ödeme istekliliği, diğer telekomünikasyon ağlarından (örn. kablosuz ağlar, LEO ve alternatif sabit hat ağları) kaynaklanan rekabet ve genel ekonomik koşullar tarafından da doğal olarak etkileneceğini düşünüyoruz.”
Giriş ve CPE, 40 Mali Yıla kadar çalışacak şekilde çalışıyor
Ağın aşırı inşasının 2030 takvim yılı sonuna kadar tamamlanması ve sermaye harcamalarının 31 Mali Yılı’na kadar uzatılması bekleniyor.
“Giriş bağlantılarının çoğunluğunun” 2031-32 yılına kadar teslim edilmesi bekleniyor.
Ancak hükümet duyurusu, başlangıç inşaat çalışmalarının bundan sonra da 40 Mali Yıla kadar devam edeceğini gösteriyor.
622.000 tesisin toplam başlangıç maliyeti 1,19 milyar dolar olacak ve tamamı nakit akışı ve/veya ticari borçtan NBN Co tarafından finanse edilecek.
Bunların çoğu fiber girişleridir, ancak geri kalan tüm FTTN bağlantılarının uygun maliyetli bir şekilde fiberle sunulamayacağı göz önüne alındığında, paranın bir kısmı kablosuz veya uydu müşteri tesisi ekipmanına (CPE) gidecektir.
Bu, FTTN ayak izinin bu son kısmı için bir giriş veya CPE’nin ortalama maliyetini 1914 ABD Doları olarak ortaya koyuyor.
Ağ oluşturma maliyetleriyle birlikte, bu FTTN için tesis başına toplam yükseltme maliyeti 8000 doları aşabilir, ancak hükümetin kararı bunların tamamının NBN Co. tarafından geri talep edilemeyeceği yönündedir.
Yine de NBN Co, FTTN’den tamamen çıkarak paradan tasarruf edecek, gelecekteki masraflardan kaçınacak ve daha iyi hizmet ve güvenilirlik sunabilecek.
Hükümet, “son ölçümler, NBN Co’nun FTTN ayak izinin yılda yüzde dört ila altı civarında bir bozulma oranı gösterdiğini gösteriyor” dedi.
Hükümet, “FTTN ayak izinde giderek artan sayıda tesisin bu bozulma nedeniyle zaman içinde daha düşük güvenilirlik yaşaması bekleniyor ve sonuçta bazıları 25/5 Mbps’lik minimum yasal toptan hız gereksinimini karşılayamayabilir” dedi.
Şunları ekledi: “NBN Co, ayak izinin son kısımlarının aşırı inşa edilmesi sonucunda 85 milyon dolara kadar operasyonel tasarruf ve 322 milyon dolara kadar sermaye harcamasından (örneğin, sonunda bozulacak bakır hatlarının iyileştirilmesi) kaçınılabileceğini öngörüyor.